De titel ziet er niet echt veelbelovend uit voor een leuke column…..en ik moet zeggen dat klopt. Er zijn ook maar weinig dingen gebeurt waarvan ik zeg dat deze het vermelden waard zijn. Nou zijn er altijd wel dingen gebeurt maar om daar nu een column mee te moeten vullen……ik ga toch een poging wagen.

Zo daar is dan eindelijk weer een nieuwe column. Afgelopen week alles op een laag pitje gezet om tijd met de kids door te kunnen brengen en ik moet zeggen het was de moeite waard. Maar wat is er ondertussen veel gebeurt….het kabinet en mijn broer gevallen……Koninginnedag gevierd en bergen beklommen!

Beste lezers Pasen is weer voorbij en dat betekend dat we weer moeten….moeten werken….moeten haasten….moeten lijnen. Moeten lijnen is eigenlijk iets wat we ons zelf aandoen…toch? Zo heb ik de afgelopen 10 dagen flink moeten afzien betreft eten, drinken en sporten.

Het is inmiddels alweer april en voor mij en menig ander Alpe d’HuZes fietser een maand van “een tandje erbij”. De winter goed besteed aan het basisuithoudingsvermogen en nu is het tijd om specifiek te trainen. Trainen in combinatie met gezonde voeding want elke kilo is er 1 die mee omhoog moet.

Eindelijk daar is hij dan…..de lente. Heerlijke gedachten dat we eindelijk de langere dagen tegemoet gaan en de temperatuur waarden gaat aannemen, die met een korte broek te trotseren zijn……zonder kippenvel bedoel ik dan.

Tja de titel zegt het misschien al……deze column is speciaal voor mijn vriend Richard. Richard is helaas afgelopen zaterdag 3 maart om 6.30 uur op 42 jarige leeftijd gestorven aan de gevolgen van zijn ziekte. Voor Richard was opgeven geen optie en die gedachte droeg hij elke dag met zich mee.

Zoals de titel aangeeft,  ben ik er deze week gewoon weer met mijn  wekelijkse column. Tja last van koorts zal ik maar zeggen, maar dat had heel Nederland vorige week geloof ik. Hoop tegen beter weten in…… of zouden er echt mensen gelooft hebben dat hij er zou komen?

Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik op twitter het bericht las dat de glasvezelactie verlengt is tot ergens half februari! Denk je eindelijk van het stalken aan de deur af te zijn…….krijg je dit! Jeetje ze doen er echt alles aan om ons die vezel door onze strot te duwen.

Zoals jullie aan de titel kunnen zien is het eindelijk zover……we hebben er een kindje bij in de Active Move familie! Een kindje wat zo op het eerste gezicht blaakt van gezondheid en met een golf van vreugde door onze Active Move familie is ontvangen.

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de geweldige reacties op mijn column van afgelopen week. Het doet mij goed iets met jullie te kunnen delen, wat voor  veel mensen herkenbaar is.  Het is nog niet zo erg dat ik een lotgenotengroep op ga zetten maar het scheelt niet veel…. ik denk ook dat die er ooit zal komen.